HISTORIA

● Wrzesień 1983. W Łodzi, brudnym, robotniczym mieście, wiecznie spowitym dymem z fabrycznych kominów, powstaje jeden z najbardziej oryginalnych i charyzmatycznych zespołów polskiej sceny punk rockowej, legenda rodzimego undergroundu – Moskwa. Pierwszy (najbardziej „moskiewski”) skład przedstawia się następująco: Paweł ‘Guma’ Gumola – wokal, gitara, autor znacznej części tekstów i kompozycji (ex – TNT, Bad Blood, Detonator), Piotr ‘Rogoz’ Rogoziński – bas, wokal (ex – Latające Żyrafy), Tomasz ‘Pałker’ Gron – perkusja (ex – Logos, R.A.P. – Rezerwowa Armia Pracy, Parlament).

● Jesień 1983. Moskwa bierze udział w miejscowych przeglądach: „Prawdziwe Brzmienie Łodzi” w klubie PŁ i „Kontr-Rockowisko” w „Siódemkach”.

● Przełom 1983/1984. W zespole czasowo wokal obsługują: najpierw Piotr ‘Wokal’ Wawrzak, potem (od stycznia) Tomek ‘Bugs’ Woźniakowski. Od wiosennego koncertu w gdańskim klubie „Akwen”, na stałe miejsce przy mikrofonie zajmuje Guma. Ten koncert prowadzi jeszcze nikomu nieznany Paweł ‘Konjo’ Konnak.

● Wiosna 1984. W studiu Pawła Hausa Moskwa nagrywa demo, które następnie zostaje wysłane do organizatorów „FMR Jarocin’84″.

● Sierpień 1984. Najważniejsze wydarzenie w historii Moskwy – występ w konkursie „FMR Jarocin’84″. Jest tak ostro, że dla wyhamowania, koncert w amfiteatrze zostaje po szóstym numerze przerwany przez dyrektora artystycznego festiwalu Waltera Chełstowskiego. Po uspokojeniu „kolegów z załogi punkowej…” zespół kontynuuje grę. W efekcie Moskwa zostaje jednym z laureatów festiwalu i wchodzi do „złotej ósemki”, rozpoczyna się „wielka kariera” grupy (liczne koncerty w całym kraju, estyma w punk rockowej społeczności, etc.).

● Wrzesień/październik 1984. Kapela nagrywa cztery utwory („Co dzień”, „Samobójstwa”, „Stań i walcz”, „Decyduj sam”) w Rozgłośni Polskiego Radia w Łodzi – jest to nagroda za odniesiony sukces na jarocińskim przeglądzie konkursowym. Kompozycje do dziś skutecznie zaświadczają o formacie i możliwościach zespołu. Materiał z sesji ukazuje się po czternastu latach, [sic!] na składance „Porzucona Generacja”

● Koniec 1984 – sesja nagraniowa w studenckim Radiu Żak Politechniki Łódzkiej.

● Grudzień 1984 – udział w łódzkim festiwalu „Rockowisko’84″, w charakterze gwiazdy wieczoru. Grupa w poprzedniej edycji nie zakwalifikowała się do finału przeglądu.

● 1985/1987. Kłopoty z cenzurą – zespół czasowo występuje pod szyldem M-kwa, M.kwa lub jeszcze inaczej… Na konferencji prasowej, po występie na „Rock Arenie’85″, manager Mietek wyjaśnia, że zespół nie zamierza zmieniać nazwy. Jest to zatem raczej nazwa na plakaty zwiastujące większe imprezy i dla gazetowych pismaków, mających stracha przed instytucją z Mysiej.

● 1985. Liczne koncerty, m.in. na festiwalach „Rock Arena’85″ w Poznaniu (maj), „Rock FAMA,’85″ w Świnoujściu (lipiec), „FMR Jarocin’85″ (sierpień – gwiazda festiwalu) oraz we wrześniu, w warszawskim namiocie cyrkowym Intersalto, na „III Grand Festiwal Róbrege”.

● W sierpniu 1985, podczas trwania „FMR Jarocin’85″, Piotr Łazarkiewicz kręci film dokumentalno – socjologiczny, pt. „Fala” („Studio Irzykowskiego”). W filmie wykorzystuje – obok krótkiej wypowiedzi Gumy – trzy utwory Moskwy: „Stań i walcz”, „Czarna data”, „Pokolenie małp”. Dokument rozpoczyna filmową „karierę” zespołu, a w szczególności jej lidera. Obraz trafia do kin jesienią roku następnego.

● Luty 1986. Występ załogi na „I Zlocie Młodzieży Cynicznej Ery Atomowej – Nowa Scena” w Gdyni.

● Wiosna 1986. Z załogi odchodzą Rogoz i Pałker, ich miejsca zajmują: Dariusz ‘Balon’ Adryańczyk – bas, wokal (później – Black Currant, Free Way) oraz Jarek ‘Wózek’ Woźniak – perkusja.

● Sierpień 1986. Udział Moskwy na festiwalu „FMR Jarocin’86″, powoduje zainteresowanie zespołem brytyjskiej stacji telewizyjnej BBC. W zrealizowanym przy współudziale „Low Flying Pictures Ltd.” oraz „Interpress” filmie „My Blood, Your Blood” (reż. Andrzej Kostenko), twórcy obrazu wykorzystują barwną opowieść lidera formacji o historii swojego życia oraz problemach tkwiących w peerelowskiej rzeczywistości. Na deser Anglicy serwują, pochodzący z tego festiwalu, utwór „Nigdy!”. Film emituje dziewięć stacji, m.in. w USA, Wielkiej Brytanii i Szwecji. Do polskiej telewizji trafia latem roku następnego, podobno mocno ocenzurowany.

● Wrzesień 1986 – za „najbardziej odjazdowego muzyka występującego w tym roku na jarocińskiej scenie”, Guma otrzymuje nagrodę w postaci podróby Gibsona, ufundowanej przez sekcję muzyków Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego [sic!]. Nagrodę wręczył, na „IV Grand Festiwalu Róbrege” w Warszawie [sic!], Wojtek Konikiewicz.

● Jesień 1986. Z okazji sześćdziesiątej dziewiątej rocznicy wielkiej rewolucji październikowej, w studiu u Pawła Hausa, powstaje kaseta demo „Nigdy!” (MC „Prawda”). Rozchodzi się bardzo szybko, niezależnymi kanałami, w nieokreślonych nakładach i z kilkoma różnymi okładkami. Jest to jeden z najsłynniejszych materiałów pochodzących „z tamtych czasów”.

● Koniec 1986, z zespołu odchodzi Balon, a potem Wózek. Pojawia się nowy,”warszawski” skład zespołu. Na basie zaczyna grać Darek ‘Maleo’ Malejonek (ex – Kultura i Izrael, znany później z Tiltu, Armii, Houka, 2Tm2,3, Arki Noego czy Maleo Reggae Rockers) oraz najsłynniejszy wędrowny bębniarz, grający w najważniejszych krajowych formacjach punkowych, Tomasz ‘Gogo Szultz’ Kożuchowski (ex – The Komplex, Dexapolcort-A, TZN Xenna, Brygada Kryzys, Tilt, Armia).

● Wiosna 1987. W radiu „chodzi” nowy numer Moskwy pt. „Wiem”. Jest to zwiastun zmiany stylu kapeli ponieważ Guma & spółka porzuca ostre G.B.H./Dischargowskie brzmienia, na rzecz melodyjnego rock’n’rolla, nie stroniąc przy tym od reggae, bluesa, a chwilami nawet motywów country. W tym czasie zmianie ulega również podejście lidera Moskwy do punk rockowej ideologii (hasła typu „no future” stają się od tej pory nie do wzięcia).

● Lato 1987 – kolejna przygoda Moskwy z filmem. Fragment plenerowo-kameralnego koncertu z utworem „Za kratami”, wykorzystany zostaje w przygodowo-obyczajowym obrazie pt. „Opowieść Harleya” (reż. Wiesław Helak). Premiera w kinach ma miejsce w kwietniu 1988.

● 1987. Zespół bierze udział w koncercie w Zakładzie Karnym nr I w Strzelcach Opolskich, odbywającym się przed więzienną publicznością (wyroki 20-25 lat). Ponieważ akustyka jest marna, Guma przed każdym numerem recytuje jego tekst, żeby przymusowo „ukrześlona” publika, wiedziała o czym śpiewa. Gogo grający na perkusji, zrobionej przez więźniów, wspomina: „My zapierdalamy szybko i równo, a oni siedzą jak przykuci i płaczą. Po koncercie przychodzili do nas, żebyśmy się im wpisali do pamiętników…”. Koncert oraz aktorskie umiejętności chłopaków zostają wykorzystane w obrazie pt. „Więcej bluesa” (reż. Piotr Łazarkiewicz), jest to najciekawsza przygoda zespołu z filmem.

● W 1987 zespół występuje m.in. w czerwcu na „IV Rock Dla Spragnionych Muzyki – Nowa Scena” w Sopocie, w sierpniu na „FMR Jarocin’87″ oraz „V Grand Festiwalu Róbrege”.

● 1987/1988 – w różnych okresach pojawiają sie w zespole różni perkusiści. Jacek Lang (One Milion Bulgarians), który gra na bębnach na dwóch koncertach, kiedy znika (?) perkusista zespołu Gogo. Jak wspomina Guma: „wyszła z tego jakaś psychodelia”. Później Piotr ‘Fala’ Falkowski (ex – Sstil, Deuter, później – Kult, Houk, Falarek Band) oraz Darek ‘Dynia’ Dynowski (TZN Xenna, później – The Klaszcz, Deuter).

● Jesień 1988. Niezapowiadany koncert – niespodzianka w D.K.”Lutnia” w Łodzi (zespół nie znalazł się na plakatach zapowiadających imprezę). Guma, wzorem kapel kontrkultury „dzieci-kwiatów”, rozwala w drzazgi o scenę swojego odmawiającego posłuszeństwa „kosmosa”. Szał, publika rzuca się po strzępy.

● Jesień 1988/wiosna 1989, zamiany w składzie zespołu. Powrót na bas Piotra ‘Rogoza’ Rogozińskiego, za perkusją zasiada Krzysztof „Student” Laskus (również – Okupacja’81), a na harmonijce ustnej grywa czasami Włodek Smółka. Interesująco wypadają ich występy w warszawskim Remoncie oraz łódzkim Lodexie.

● Marzec 1989. Po dwóch latach od nagrania ukazuje się – wreszcie! – pierwszy winyl zespołu pt. „Moskwa” (LP „Pronit”). Płytę nagrano w „warszawskim” składzie – na basie grał Maleo, a na perkusji, poza Gogo Szultz’em, udzielał się Piotr ‘Stopa’ Żyżelewicz (ex – Izrael, Kultura, znany też z Armii, Voo Voo gościnnych występów z T.Love czy 2Tm2,3). Ze starych numerów, na płycie można usłyszeć „Nigdy!” i „Powietrza”. Krążek sprzedaje się „na pniu” w nakładzie 20.000 egzemplarzy i zbiera odmienne recenzje – u krytyków bardzo dobre, natomiast wśród wiernej publiczności bardzo mieszane.

● Wiosna/lato 1989 – kolejny skład Moskwy: Guma – gitara, śpiew, Leszek Sokołowski – gitara, Piotr ‘Dyda’ Czyszanowski vel Guellard – bas (również – Blitzkrieg, Closterkeller), Krzysztof „Student” Laskus – perkusja. Na kilku koncertach za garami siada Smalec.

● Sierpień 1989. Kolejny występ Moskwy na „FMR Jarocin’89″ okazuje się dla grupy zimnym prysznicem. Jarocińska publiczność dając wyraz dezaprobaty dla nowego obliczu zespołu i zarzucając mu „zdradę” punk rockowej ortodoksji „przeszkadza” zespołowi w występie. Moskwa zostaje wygwizdana, wykrzyczana i obrzucana różnymi, mało przyjemnymi przedmiotami… a miała być piękna powtórka z Jarocina’84… Atmosfera tego festiwalu ogólnie przebiega pod dyktando sfrustrowanych punkowców, przez trzy dni scena obrzucana zostaje błotem, mlekiem, trocinami, na finał zabrakło jedynie zgniłych jaj.

● Jesień 1989 – w Moskwie grają: Guma oraz na perkusji Robert Hajduk, Dariusz Bełdowski na basie oraz, na drugiej gitarze, Piotr Jełowicki (później – Rendez Vous)

● W październiku 1989 zespół występuje na Torwarze. Z Jackiem ‘Mr Ofikiem’ Topolskim na basie i Piotrem „Stopą” Żyżelewiczem na perkusji Moskwa gra na warszawskiej „Letniej Zadymie w Środku Zimy”.

● Sierpień 1990 – Moskwa poprzedza występ doskonałego Killing Joke na ostatnim, niestety „VII Grand Festiwalu Róbrege”.

● Jesień 1990. Klubowe koncerty kapeli w Hagen w Niemczech.

● Koniec 1990 – wychodzi drugi winyl zespołu pt. „Życie Niezwykłe”, z dość przypadkowym (muzyka pop heavy r’n’rollowa) i słabym materiałem. W sesji nagraniowej wawrzyszewskiego studia, między wrześniem 1989 a lutym 1990, uczestniczą Guma, ‘Mr Ofik’ i Stopa. Dodatkowo, na gitarach, Piotr Jełowicki oraz Leszek Sokołowski. W 1994 ukazuje się kompaktowa reedycja płyty (LP, CD „Polskie Nagrania”).

● Połowa 1991. Zespół praktycznie przestaje istnieć. Wkrótce, pod wpływem wewnętrznych przewartościowań Gumy, powstaje jego mistyczno-muzyczny projekt – 5000 lat, ale to już zupełnie inna bajka.

● Lato 1998. Łódzki „Pop Noise” wydaje regionalną, łódzką składankę zespołów nowofalowych i hc/punkowych, pt. „Porzucona Generacja”. Poza utworami z pierwszej EP-ki Moskwy, na płycie znalazł się również numer „Daleki dom ’93″.

● W czerwcu 2001 na rynek trafia płyta „1984 Koncert”, wydana przez „Niezależne Stowarzyszenie Fonograficzne”. Jest to zapis koncertu, który odbył się 15 maja 1984 w łódzkich „Siódemkach”.

● Wrzesień 2001. Reaktywacja zespołu. Moskwa w składzie Guma – gitara i wokal, Tomasz ‘Mech’ Wojciechowski – gitara (ex – Blitzkrieg, Jezabell Jazz, Closterkeller), Krzysztof Grudziński – gitara basowa, Jacek ‘Spinio’ Cynkier – perkusja, gra w listopadzie pierwsze od wielu lat koncerty w Łodzi, Wrocławiu i Poznaniu.

● Czerwiec 2002 – koncerty w Niemczech (Hamburg, Berlin).

● Jesień 2002. Moskwa gra coraz więcej koncertów w całej Polsce. Pod koniec października, miejsce Spinia na perkusji zajmuje Piotr Pniak (ex – Proletaryat). W tym składzie 27 października, zespół gra doskonały koncert, w Gdańsku w klubie „Rock – Cafe”, konferansjerem jest ponownie legendarny już Konjo”.

● Grudzień 2002. Reedycja pierwszej płyty zespołu pt. „Moskwa”. Oprócz materiału z debiutanckiej płyty, czterech nagrań z sesji w studio Radia Łódź oraz numerów z koncertów, (m.in. „FMR Jarocin’84″, „Rock FAMA’85″, Riviera – Remont ’87) wydawnictwo zawiera również mało znane wideoklipy oraz fragmenty zapisów video z koncertów zespołu.

● Latem 2005 Moskwa wystąpiła na dużej scenie kostrzyńskiego Przystanku Woodstock (Guma, na basie Maleo, na bębnach Gerard Klawe).

● Następuje stabilizacja składu. Zespół tworzą Guma, grający na basie Tomek ‚Mechu’ Wojciechowski oraz bębniarz Gerard Klawe. W tym składzie Moskwa zagrała wiele koncertów na terenie całego kraju. W 2011 zespół obchodził swoje „okrągłe” dwudzieste ósme urodziny, które świętował koncertowo. Odbyło się kilka jubileuszowych gigów, część z udziałem zaproszonych zaprzyjaźnionych muzyków. Podczas koncertu na festiwalu w Jarocinie, razem z Moskwą wystapił m.in. Rober ‚Robal’ Matera. Zespół zagrał również w warszawskim Hard Rock Cafe, urodzinowo „wspomagany” przez Darka Malejonka, Tomka Budzyńskiego, Krzyśka Grudznskiego. Moskwa wystąpiła również we Wiosce Kryszny, na Przystanku Woodstock.

● 2011. HRPP Records wydaje winylowego singla Moskwy, na którym znalazły się trzy numery, zagrane podczas koncertu zorganizowanego w toruńskim klubie Pamela. Gościnnie wystapili Maleo z Malego Reggae Rockers, Gelo z Rejestracji i grupa Aberdeen.

● W grudniu 2011 ukazał się winylowy singiel, zawierający cztery utwory („Stan i walcz”, „Problem”, „Matka Ziemia”, „Wasze ja”), będące fragmentem koncertu, który odbył się w maju 2010,w toruńskim klubie „Pamela”. Ep-ka była zapowiedzią „pełnometrażowego”, koncertowego wydawnictwa zespołu.
Pod koniec 2011 roku Gerarda Klawe zastąpił perkusista Abaddonu, Tomasz „Perełka” Dorn.

● 2012. Zespół wydaje płytę koncertową „Live HRPP”. Album zawiera czternaście utworów zarejestrowanych podczas toruńskiego koncertu. Na płycie zagrali Guma, Tomek ‚Mechu’ Wojciechowski oraz Gerard Klawe. Zarówno EP-ka jak i „Live HRPP” ukazały się nakładem toruńskiego „HRPP Records”.

● W 2012 doszło do kolejnych zmian w zespole. Obecnie zespół tworzą Guma, basista Kamil Rogiński (będący jednocześnie trzonem folkowego projektu R.U.T.A.), na bębnach gra Radek Jarzyna. Moskwa w tym składzie wystąpiła m.in. na kołobrzeskim „RoCK Festival”, zagrała – obejmującą największe miasta w Polsce – trasę „Punk Not Zgred Fest” (razem z m.in. Deuterem, GaGa Zielone Żabki, Chupacabras).